A. Nur Türk Fotoğrafın Görünen Yüzünün Ötesine Taşıdı

Fotoğraf çekmeyi severim. Babam liseye başladığımda makaralı amatör işi bir makine almıştı. Başladım fotoğraf çekmeye, ama çok film yaktım… Daha sonra başka makinelerde kullandım ama ustalığım arttı diyemem. Makine kalitesi arttıkça çektiğim fotoğrafların kalitesi yükseldi. Özbekistan’da ve Hollanda’da çektiğim fotoğrafları kitaplarımda kullandım. Fotoğraf sergilerini kaçırmam. Fotoğraf albümleri de ilgimi çeker. Bursa Okulu 27 Eylül günü yapacağı Müzede sanat Söyleşileri başlıklı etkinliğin konusu “Kavramsal Fotoğraf ile Bir Karşılaşma, ‘İmgeden düşünceye, görüntüden sorgulamaya’” idi. Bursa Okulu’nun kurucusu Diş Tabibi ve Tarih Doktoru Alper Can, kısa bir konuşmayla sanatçıyı bize tanıttı. Sunumu yapan fotoğraf sanatçısı A. Nur Türk beni çok şaşırttı. Şaşırdım, sanatçı katılımcılara fotoğrafçılığın teknik yönlerini tanıtmadı. Tam tersine bizi J. Paul Satre’nda içinde olduğu felsefik bir dünyaya taşıdı. Fotoğraf: canan ekinci yılmaz “120 metrekare” Sunumun ilk bölümünde sanatçının toplumsak duyarlılığını görüyoruz. “120 metrekare” adlı ilk bölümde sanatçı Zonguldak’ta engelli raporu almak için çaba gösteren ikisi yaşlı 3 kişilik bir aileyi fotoğraflayarak onların bu raporu almasına katkıda bulunuyor. Bu süreçte hasta eşine bakan baba düşüyor ve 2 ay sonra hayatını kaybediyor. Bu bölümde beni Kahraman Tazeoğlu'na ait bir söz beni çok etkiledi; "Dilde sessizlik kalpte dilsizlik budur işte kimsesizlik." “İç Bükey Sancısı” Sunumun ikinci bölümü “İç Bükey Sancısı” adını taşıyor. Sanatçı burada toplumu ve kendini de sorguluyor. Ötekileştirme, fiziksel tecrit, baskı gibi duyguların yarattığı katılaşmayı, duygusal buzlaşmayı ve bu ruhsal ızdırabı öz-porteleri ile anlatıyor. “Kimlik, yetersizlik ve aidiyetsizlik duygusuyla şekillenen bir dünya içerisinde hafıza/ unutmak ve hatırlamak arasındaki gelgitleri” bize anlatmaya çalışıyor. Sanatçı, “Fotoğrafta kendisini bir ruh röntgencisi” olarak tanımlıyor. Fotoğrafı kendi ifadesiyle "arka bahçesi" olarak tanımllayıp; düşüncelerini, sessizliğini ve iç gözlemlerini biriktirdiği kişisel ve sezgisel bir alan olarak görüyor. Fotoğrafı bir temsil aracından çok, bir durma ve tanıklık pratiği olarak ele alıyor. Fotoğraf benim afyonum diyerek görüntüyü üretmeden önce onunla sessiz bir ilişki kurmayı önemsediğini; imgelerin ancak bu askı hâlinde görünür olduğunu savunuyor. Dünyayı kavramsal sanat ve bunun fotoğraf alanı ile itirazlarımı ve sorgulamalarımı yapıyorum. Farkındalık ile görme biçimlerini kullanarak yani bir çeşit içe dönüş ile dünya ile empati kuruyorum diyebilirim. A. Nur Türk Kimdir? A. Nur Türk, 2013 yılından bu yana profesyonel olarak fotoğraf üreten, Bursa'da yaşayan bir fotoğraf sanatçısı, eğitmen ve gözlemcidir. Kendisini bir "görsel bekçi" ve gözlemci olarak tanımlayan sanatçı, Fotoğrafı hayatının bir arka bahçesi ve görsel bir günlük olarak görür Eğitimi ve Gelişimi: Temel ve ileri fotoğraf eğitimlerini 2013-2014 yıllarında Bursa'da (BUFSAD gibi yerel topluluklar ve atölyeler aracılığıyla) tamamlamıştır. Ulusal ve yerel düzeyde pek çok sergi, söyleşi ve fotoğraf festivalinde (BursaFotoFest ve ANAFOD gibi etkinlikler dahil) yer almıştır. Kavram, sinema, müzik, roman ve şiir gibi farklı disiplinlerle fotoğrafı buluşturan belgesel atölyeleri ve sunumlar gerçekleştirmektedir. Sergiler, Projeler Sergiler, Projeler :Seçilmiş Yalnızlık grup sergisi – (2018) Terra, Aqua, Aer ile Üç Güzeller Bursa Uluslararası Fotoğraf Festivali (2019)- Türkiye'de Unutulan İmparatorluk Şehri Ani Bursa Uluslararası Fotoğraf Festivali  (2020 )-Zamanın Penceresi Bursa Uluslararası Fotoğraf Festivali  (2021) – Korona günleri editoryal fotoğraf sergileri:  Havası Kaçmış Gazoz -Tırnak İçinde Panikler(2020)-- Yırtık Vizör Grup Sergisi (2023)-- Yürümek Atölye 4'33  grup sergisi (2023)-- Şehrin Korkulukları – Bursa Uluslararası Fotoğraf Festivali (2024)-- Kadını Gördüm – ANAFOD grup sergisi, (2024)-- İç Bükey Sancısı – 18. Sami Güner Kupası (2024)-- 4. Tekil Şahıs –  Bursa Uluslararası Fotoğraf Festivali (2025)