KADİM TÜRK MEDENİYETİNİN YENİ ADI: KEMALİZM MEDENİYETİ

Her ideolojinin gerçekleştirmeye çalıştığı bir medeniyet vardır. Batı medeniyetinin dünya görüşü, liberalizmi temelli emperyal bir anlayıştır. Aynı şekilde Rusya ve Çin gibi ülkelerin sol/sosyalizm anlayışı Batı liberalizminden çok da farklı değildir. Bu ülkelerde devlet ve devleti yönetenler refah içinde yaşarken, bu devletlerin halkları sefalet ve yokluk içinde yaşmaktadırlar. Siyasal İslam’la yönetilen ülkelerle Hindistan gibi aşırı kast sistemlerinin egemen olduğu ülkelerde de yönetenler zengin ve refah içinde iken o ülke  halkları aşırı derecede yokluk ve yoksulluk içindedir. Oysa ki Mustafa Kemal Atatürk'ün Kemalist düşüncenin nihai hedefi olarak ortaya koyduğu ideolojinin nihai hedefi  Kemalizm Medeniyeti'dir. Kemalizm Medeniyeti anlayışı, ithal ideolojilere ve medeniyetlere asla benzemez ve bu medeniyetlerin dışında Türk tipi kadim bir medeniyet anlayışıdır. Kemalizm Medeniyeti, Türklerin medeniyet anlayışının modern çağdaki adıdır ve  insan, ülke ve devlet odaklı barışçıl bir siyasal anlayışın  kombinasyonudur. Mustafa Kemal Atatürk’te bu fikirler nasıl doğmuştur? Mustafa Kemal, doğduğu ve yaşadığı Balkan coğrafyasının siyasal, sosyal ve kültürel atmosferinden beslenerek, kendini adadığı askerlik mesleğinin ve Türk  askeri zihniyetinin membağı da olan kaynağı da olan askeri okullarda şekillendirmiş, Subaylık mesleği gereği Balkanlardan Afrika/Trablusgarp'a, Ortadoğu’da/Suriye'den Anadolu’da İstanbul/Samsun/Sivas/Ankara da dahil olmak üzere bütün Osmanlı coğrafyası milletler topluluğunu ve milletler kültürünü tanıyarak, Namık Kemal'in hissiyatından Ziya Gökalp’in fikirlerinden esinlenerek ve ilham alarak  Türk ulusunu bağımsızlığa ve özgürlüğüne kavuşturacak yeni bir devlet ve yeni bir kültür  devrimi gerçekleştirmeye karar vermiştir. İşte bu ideal ve düşüncesini subaylık yıllarında nasıl ve kimlerle, ne zaman ve nerede gerçekleştireceğini planlamış, 19 Mayıs 1919 günü Samsun'a ayak bastığı günden 1935 yılına kadar  fiilen hayata geçirmiş ve bilahare de CHP'nin 1935 yılında yapılan IV. CHP kurultayında parti programında KEMALİZM PRENSİPLERİ olarak yazılı hale getirip dünyaya ilan etmiştir. Kemalist düşüncenin, Kemalizm prensiplerinin, Kemalizm ideolojisinin amacı, hiç kuşku yok ki kendi medeniyetini, yani KEMALİZM MEDENİYETİ'ni  inşa etmektir. Mustafa Kemal Atatürk’ün kaleme aldırdığı Kemalizm Prensipleri, yani Kemalizm ideolojisinin; siyasal, sosyal, kültürel ve ekonomik uygulamalarıyla  Atatürk döneminde açılan aşağıdaki fabrikalarla kanıtlamıştır. Atatürk’ün döneminde kurulan  fabrikalar; 1924- Ankara Fişek Fabrikası, Gölcük Tersanesi  1925- Şakir Zümre Fabrikası, Eskişehir Hava Tamirhanesi  1926- Alpullu Şeker Fabrikası, Uşak Şeker Fabrikası,Kırıkkale Mühimmat Fabrikası, 1927- Bünyan Dokuma Fabrikası, Eskişehir Kiremit Fabrikası, 1928- Kırıkkale Elektrik Santrali ve Çelik Fabrikası, Ankara Çimento Fabrikası, 1929- Ankara Havagazı Fabrikası, İstanbul Otomobil Montaj Fabrikası, 1930- Kayaş Kapsül Fabrikası, Nuri Killigil Tabanca, Havan ve Mühimmat Fabrikası, 1931 - Kırıkkale Elektrik Santrali ve Çelik Fabrikası ( ikinci yenileşme) 1934- Eskişehir Şeker Fabrikası,Turhal Şeker Fabrikaları, Konya Ereğli Bez Fabrikası, Bakırköy Bez Fabrikası, Bursa Süt Fabrikası, İzmit Paşabahçe Şişe ve Cam Fabrikası (temeli atıldı), Zonguldak Antrasit Fabrikası (temeli atıldı), Zonguldak Kömür Yıkama Fabrikası, Keçiborlu Kükürt Fabrikası, Isparta Gülyağı Fabrikası, Ankara, Konya, Eskişehir ve Sivas Buğday Filoları, Kayseri Bez Fabrikası (temeli atıldı), 1935- Paşabahçe Şişe ve Cam Fabrikası, Nazilli Basma Fabrikası (temeli atıldı,1937 açıldı), -Bursa Merinos Fabrikası (temeli atıldı), Gemlik Suni İpek Fabrikası ( temeli atıldı),Keçiborlu Kükürt Fabrikası, Zonguldak Taş Kömür Fabrikası 1936- Ankara Çubuk Barajı, Barut, Tüfek ve Top Fabrikası, Nuri Demirağ Uçak Fabrikası (NUD-36 Üretildi), Malatya Sigara Fabrikası, Bitlis Sigara Fabrikası,İzmit Kağıt ve Karton Fabrikası (1955 yılında Türkiye Selüloz ve Kâğıt Fabrikaları İşletmesi (SEKA) oldu), 1937- Malatya Bez Fabrikası (temeli atıldı), Karabük Demir Çelik Fabrikası (temeli atıldı), Nazilli Basma Fabrikası 1938- Divriği Demir Ocakları, İzmir Klor Fabrikası (temeli atıldı), Sivas Çimento Fabrikası (temeli atıldı) Özellikle  1937 yılında açılışı yapılan Nazilli Basma Fabrikası kompleksi her bakımdan Atatürk'ün inşaya çalıştığı Kemalizm Medeniyeti'nin uygulamasından başka bir şey değildi. 1940’lı yıllarda Türkiye oldukça zorlu yıllarla karşı karşıya kalmıştır. İsmet İnönü, Türkiye'yi ve Türk ulusunu İkinci Dünya Savaşı'nın kanlı ve yıkıcı etkilerinden korumayı başarmıştır. Ancak ne yazık ki İkinci Dünya Savaşı yılları sonrasında Rusya’nın ve  ABD'nin saldırgan ve emperyalist dış politikalarından Türkiye’de nasibini almış ve bir tercih olarak ABD etkisine girmesi kaçınılmaz olmuştur. Özellikle 1950’ler sonrasında ABD kültüründen ve sosyolojisinden etkilenen kimi Türk aydın ve akademisyenlerin ve elbette ki karar verici siyasilerin, ABD toplumunun değerlerini Türk halkına uygulamaya kalkmasıyla, hele de Türkiye’nin NATO’ya girmesiyle birlikte Türk devletine ABD eksenli iç ve dış politikalar izletilmeye başlanmıştır. NATO sonrasında siyasal olarak Türkiye,  hızla Kemalizm prensiplerinden ve ideolojisinden uzaklaşmaya başlamıştır. 1950 yılından sonra her siyasal parti ve siyasal görüş, kendince bir Kemalizm yaratıp arkasına saklanarak siyasal çıkarlarına ulaşmada Atatürk’ün adını kullanmaktan geri durmamıştır. Bu durum günümüzde de hâlâ sürmektedir. Günümüzde kime sorsanız Atatürkçüdür. Sağ anlayışlı Kemalizm, sol anlayışlı Kemalizm, sosyalist anlayışlı Kemalizm, siyasal İslam anlayışlı Kemalizm, liberal anlayışlı Kemalizm gibi her türden Kemalizm’e karşılaşmak mümkündür. En ürkütücü dönemlerimiz, Rusya’ya ve demir perdeye karşı ABD'nin yeşil kuşak planlarını hayata geçirmesiyle başlamıştır. Türkiye'de Türk  devletin kontrolü dışında ABD eksenli faaliyet gösteren cemaat ve tarikatların çoğalmasına (örneğin FETÖ) neden olmuştur. Ama aynı zamanda ABD Ortadoğu planları gereği olarak  Türkiye'de etnik bölücü ayrılıkçı Kürtçülüğü devreye alarak Türkiye’de PKK silahlı örgütünü kurmuş ve bu örgütü, hem Türkiye’yi zarar uğratıp meşgul etmek için hem de Ortadoğu'daki  Müslüman ülkelere karşı kullanmıştır ve kullanmaya devam etmektedir. Bugün için Türkiye'de demokrasinin gelişmesinde en büyük engel ABD menşeli  ve ABD aparatı FETÖ ve benzeri cemaat/tarikatlarla  etnik bölücü ve ayrılıkçı PKK’dır. İşte tüm bu koşullar altında dahi  Türkiye'nin ve Türk halkının dertlerine derman olması gereken birçok  siyasal parti, siyasetçi ve hele de CHP’li kimi yöneticiler, özellikle oy uğruna Kemalizm prensiplerini sulandırmaya, iğdiş etmeye ve Batı emperyalizminin, özellikle de ABD'nin ulusal çıkarlarına hizmet eden FETÖ ve PKK  yandaşlarına tavizler vermeye başladılar. Zaman içinde özellikle 12 Eylül sonrasında Ecevit’in kurduğu parti hariç diğer sol partiler  PKK diasporasının kontrol ve güdümünde etnik bölücü Kürtçülüğe siyasal alan kazandıran politikalar geliştirirken, Türklüğe ,Türk milletine ve Kemalizm prensiplerine mesafeli durmaya, hatta görmezden gelmeye başladılar. Oysa ki CHP’nin 1935 parti programında ilan edilen Kemalizm prensipleri kendi başına bir yol ve yöntemdi. Kemalizm prensipleri, Batı'nın emperyalist liberal anlayışına ve Rusya ve Çin gibi yoksul çok uluslu yapılara çözüm olarak sunulan sol, sosyalist anlayışlarına da Türk tipi bir alternatifti. Her şeye rağmen Türk halkı Kemalizm prensiplerini kabullendi, sevdi ve içselleştirdi. Bugün için  halkın, ülkenin ve devletin yaşadığı sorunların temelinde siyasilerin Kemalizm prensiplerinden uzaklaşmaları yatmaktadır. Sonuç olarak Kemalizm prensipleri, yani Kemalizm ideolojisi; önce Türkiye'nin ve Türk dünyasının, sonra da ezilen bütün halkların yegâne umududur. Türk akademik dünyası ve Türk aydınları, hele de siyasiler, Kemalizm prensiplerini sahiplenmeli, içselleştirmeli, yaşam haline getirmeli ve Kemalizm prensiplerini Kemalizm ideolojisi olarak sunmalıdır. Çünkü Kemalizm ideolojisinin hedefi Kemalizm medeniyetini inşa etmektir. Kemalizm medeniyetinin örnek uygulaması Nazilli Basma Fabrikası yerleşkesindeki yaşamdır. İşte günümüzün zor koşullarında yeniden  CHP Genel Başkanlığına getirilen Kemal Kılıçdaroğlu'na  tarihi bir sorumluluk düşmektedir. CHP Genel Başkanlığına geri dönen Kılıçdaroğlu’nun önünde iki seçenek vardır. Birinci seçenek; küçük olsun bizim olsun anlayışla hareket ederek hem kendisini hem de yakın çevresini CHP üzerinden TBMM’ye, belediyelere taşıyacak yola baş vurmak ve AKP ile işbirliğine girerek kendinin ve yakın çevresinin siyasal çıkarlarına hizmet etmek. İkinci seçenek ise; eline 1935 programını alarak baştan sona okumak, anlamak ve CHP’yi 1935 yılında ilan edilen Kemalizm prensipleri çizgisine çekerek Türk milletinin her ferdinin oyunu alarak tek başına iktidar yapmak.